Vertrouw in de ander. Hoe doe ik dat? # Werkgeluk

Verraden
Door Lucas. Hoe durft hij dit soort nare dingen over mij te vertellen en dan nog te doen alsof dankbaar moet zijn. Alsof hij mij geholpen heeft. Hij maakt me klein en niet bij machte om zelf na te denken. Waarom deed hij dat achter mijn rug om? Vindt hij mij schuldig? Ben ik schuldig? O, als ik nou eens dat nare ongeluk echt veroorzaakt heb? Ik kan de verzekeraar zijn verklaring niet laten lezen. Dan maak ik hem tot leugenaar dan ben ik een verraadster. Die stomme misplaatste ridderlijkheid van hem.

“Schuldig”
Heel lang dacht ik dat ik schuldig was aan van alles, totdat iemand zei dat ik geen God was, dus zeker niet schuldig kon zijn aan “alles”.  Toch voel ik me nog steeds gauw schuldig.

Dat ik drie weken terug een bericht kreeg van een letselschadeadvocaat, komen al die schuldgevoelens, al die twijfels weer terug. Het gaat over een akelige ongeluk wat ik voor mijn ogen zag gebeuren, maanden geleden.

“Aan de kant, fietsers”.
Schreeuwt mijn vriendin. De fietsers schieten tussen ons door. De achterste rijdt tegen de voorste aan, maakt een snoekduik en zijn fiets schuift een eindje zonder hem door.

Met een pijn van vertrokken gezicht
Zittend op de grond beschuldigd hij mij: “Jij zwalkte over de weg, daardoor viel ik”.
Ik geloof hem direct.

De woorden van de advocaat raken me dan ook diep. Jij hebt Kees leed aangedaan, door jouw schuld heeft hij al maanden pijn! Immateriële en materiële schade, in advocaten taal.

Ik typ Lucas, de vriend van mijn vriendin, hij liep daar met ons en gaf zijn telefoonnummer aan de fietsers: “Hoi, ik kreeg een nogal schokkend briefje van een letselschadeadvocaat. Ik ga er vanuit dat jij mijn gegevens hebt doorgeven? Of is dat een misvatting?”

App salvo
Van losse zinnetjes als antwoord: “Ik heb niks doorgeven. Heb gezegd dat ik je niet ken. Ik heb je er juist buiten gehouden. Dat ik je daar tegenkwam en dat je daarna bent doorgelopen. Ik heb flink moeten liegen. Ben er niet blij mee. Ik wilde jou beschermen”.

Ik ben een onbekende dame die wegloopt van het ongeluk. In het verslag dat Lucas schrijft aan de ouders van de fietser.

Grrrrrr
Gelukkig zet mijn vriend, mijn gekwetst ik-je op zijn plek: ”Is erg rommelig. Maar veranderd niets aan de situatie. Jij bent niet verantwoordelijk voor Lucas zijn daden. Als jij niet weet wat Lucas doet, tja is dat zo. Jij kan de verzekeraar gewoon vertellen dat je Lucas wel kent. Jij bent toch gewoon verder gegaan en het slachtoffer ook. Toch? Het was van beide kanten onhandig, maar toch niet 1 schuldige aan te wijzen”.

Wat schrijft Lucas nu precies?
Niets wat me ook maar enigszins schuldig lijkt te maken aan het ongeluk. Hij denkt echt mij er buiten te kunnen houden. Hij zag hoe verschrikkelijk ik het vond, het ongeluk te zien en beschuldigd te worden. Hij had me een nieuwe confrontatie proberen te besparen.

Waarom las ik dat niet gelijk?
Waarom moet eerst een ander me op de feiten wijzen? Als ik eerlijk en zonder vooronderstellingen Lucas zijn verklaring lees, is het een uiterst zorgvuldig verslag van wat er in die paar minuten gebeurd. En zeker niet bedoeld om mij te kleineren of in de hoek te zetten. Uit een gevoel van ridderlijkheid heeft Lucas zijn versie van het verhaal geschreven, met mij daarin als onbekende dame. Ik had dat liever niet zo gehad, maar dat kan ik niet terug draaien.

Zo opgelucht, ik hoef geen verraadster te zijn.
Zijn verhaal is het verhaal, zoals ik dat aan de verzekeraar doorgeef. Ik stem dit af met hem, bedank hem voor de gedetailleerde verklaring en krijg Lucas zijn akkoord om zijn verklaring op te sturen, met daarbij de korte aantekening dat hij een kennis is en ik voor hem geen onbekende dame ben.

Tip: Ga eens naar mensen luisteren alsof ze het beste met je voor hebben, stel je mening uit. De meeste mensen hebben goeie bedoelingen. Soms komt dat er wat onhandig uit. Bovendien als jij positief reageert op iemand die eigenlijk negatief is, ontneem je de ander zijn macht om jou te kwetsen. Dus met een positief instelling naar de andere luisteren is hoe dan ook winwin.

Op deze website staat een mooie tekst over: meningen en misverstanden

Hoe vertrouw jij anderen? Zin om daar eens met me over te praten mailme@mailevelien.nl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *