Nu beginnen

Een oud Nederlands gezegd wat mijn vader vaak gebruikte: “Stel niet uit tot morgen wat u reeds vandaag kunt doen”.

Hij zei dat als wij ruzie onderling hadden. Met wij bedoel ik ik en mijn broer en zussen. Hij bedoelde dat we het gewoon moesten goedmaken en niet blijven hangen in boos op elkaar zijn. Daar werd het leven niet leuker van volgens hem.

Maar “nu beginnen” en niet uitstellen is echt in veel meer situaties de beste keuze.

Zoals in het voorbeeld hierboven. Mijn collega had al een tijdje een probleem en hoopte dat het vanzelf wel over zou gaan. Ze had niet door het haar veranderde. Dat ze van een goedlachse vrouw ineens een wat zorgelijk werd.

Heb jij ook wel eens gedacht:

  • Het komt vanzelf wel goed
  • Ik heb het veel te druk daar kan ik nu echt niet aan beginnen
  • Het leven is veel te krankzinnig nu
  • Het komt als ik genoeg gespaard heb en dan kan ik…
  • Ik  begin als…

Als één van deze gedachten door je hoofd is gegaan, luister dan:
Ik snap het. Die gedachtes heb ik ook. Ik heb het druk. Ik heb geen geld. Maar dat is NIET wat me tegenhield.

Het was angst. En de angst zei me, het is goed zo. Ik ben oké. De angst hield mij vast, vertelde dat ik “veilig” was (En veilig = in mijn comfortzone, niet ten volle levend, maar wel oké)

Ik heb mijzelf er van overtuigd dat er ergens in de toekomst een ‘goed moment’ zou komen om mijn dromen na te jagen. Als de kinderen uit huis zijn, als ik een vast baan heb, als ik meer verdien en als het als er was, verzon ik een nieuwe “als”, om maar niet te hoeven veranderen..

Plotseling waren er jaren verstreken – en sommige dromen kwamen uit maar andere bleven hangen in de tijd. Ik begon te denken dat het wel goed was dat ik de dingen die ik eens wou, die niet meer hoefde. Zo slecht was het leven toch niet voor mij geweest? Uiteindelijk gaf ik het dromen op, accepteerde wat was.

Ik heb dit lang gedaan en ik had mazzel dat ik iemand in mijn leven vond die me eindelijk ertoe aanzette om weer te gaan leren en iets nieuws uit te proberen – ook al was ik bang. Ook al twijfel ik nog steeds wel eens, ben ik wel een goede coach?

Maar uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en ben ik op mijn 58ste aan een nieuwe studie begonnen en nu maak ik deze website..

Als jij het komende jaar 1 uur per werkdag besteedt aan jou dromen waar te maken, is dat meer dan 200 uur. Babystapje, maar als je maar lang genoeg doorloopt, kom je er ook.

Je hoeft niet te wachten tot je vrijaf kunt nemen of je baan kunt opzeggen of wat de reden ook is die je jezelf hebt verteld dat je nog niet bent begonnen

  • Aan die studie
  • Aan dat boek schrijven
  • Aan dat ondernemersplan uitwerken
  • Aan goed eten en beter voor jezelf zorgen

Begin NU.

Voorbeeld van nu beginnen:

Bij een Coachings Clinic op mijn werk word ik gekoppeld aan een leuke jonge vrouw. Ik ken haar als goedlachs, iemand die graag praat en echt houd van haar werk. Bij de aanvang ging het een beetje stroef. Ghislaine Coenegracht, onze begeleidster die middag, stuurt wat bij en we hebben verder een leuke, leerzame middag. We zijn verrast dat we in zo een korte tijd elkaar goed hebben kunnen coachen. Toch app ik haar de volgende dag nog even: Ik heb het gevoel dat er iets met je is of was gisteren. Ik kan er niet de vinger opleggen. Ik heb de neiging om te denken dat het iets is wat ik zei. Kan ik je ergens mee helpen?
Ze belt terug en zegt, ja er is iets. En ik negeer het al een tijdje. Maar als jij, als relatieve vreemde het ziet, is het tijd dat ik actie neem.

terug naar Coaching