Brain crash
Hebben meer mensen daar last van?
Niet één groot probleem, maar een eindeloze stapeling van kleine dingen die aandacht vragen. Systemen op het werk die steeds ingewikkelder worden. Betaalopdrachten waarbij één verkeerd vinkje gevolgen kan hebben. Accounts, apps, wachtwoorden en verificatiecodes. Privézaken die ondertussen gewoon doorgaan.
Deze week maakte ik een paar keer een fout in een administratief proces. Gelukkig hoorde ik van een collega dat hem hetzelfde was overkomen. Dat stelde gerust, maar het zette me ook aan het denken: ligt het dan aan ons, of maken we processen waarin mensen bijna vanzelf fouten maken?
Privé werd eerst mijn Instagram-account gehackt. Daarna moest ik me meerdere keren bij Facebook identificeren. Nu blijkt ook mijn Spotify-account te zijn overgenomen: ander e-mailadres, ander wachtwoord en zonder mijn toestemming een duurder abonnement.
En ineens dacht ik: ik kan dit moderne leven niet meer bijbenen. Ik voel me oud. Alsof ik niet meer pas in een maatschappij waarin alles digitaal, beveiligd, gekoppeld en tegelijk verbazingwekkend kwetsbaar is.
Maar misschien ben ik niet de enige.
Misschien vragen we inmiddels gewoon te veel van onszelf en van elkaar. Werk, zorg, kinderen, relaties, administratie en tientallen digitale systemen die allemaal foutloos bediend moeten worden. En als ons hoofd overloopt, denken we dat er iets mis is met óns.
Hoeveel stress, fouten en zelfs relatieproblemen ontstaan eigenlijk doordat mensen voortdurend overvraagd zijn?
Herkennen meer mensen deze brain crash?
← Denken met je handen → Bemoeizuchtig mens
