Mijn moeder maakte zich na Tsjernobyl minder zorgen dan de meeste mensen. We aten gewoon nog af en toe tomaten.
“Een beetje Tsjernobyl is goed voor je immuunsysteem,” zei ze dan.
Ik moest eraan denken toen ik hoorde over PFAS in eieren. Ik wil best weten wat de risico’s zijn. Ik lees erover. Luister ernaar. Neem nieuwe inzichten serieus.
Maar ik merk ook dat ik niet voortdurend wil leven vanuit wat er allemaal mis kan gaan.
Er zijn mensen die vooral kijken naar wat verloren dreigt te gaan. En er zijn mensen die blijven kijken naar wat er, ondanks alles, nog groeit, bloeit en mogelijk is.
Ik herken mezelf meer in die laatste groep. Niet omdat ik problemen wil ontkennen. Maar omdat ik niet opgeslokt wil worden door zorgen over morgen.
Terwijl er vandaag ook nog een gesprek is. Een wandeling. Een dans. Een kleinkind.
En soms gewoon een tomaat.
mailme@mailevelien.nl