Als het schuurt, denk ik: dit is het moment, waarop het misgaat
Dus ga ik alvast, zachtjes, voordat iemand anders dat doet
Alsof ik de pijn kan voor zijn, door haar zelf te kiezen
Maar ergens weet ik, dit is geen waarheid
En misschien, heel misschien, is blijven niet, dat ik alles moet verdragen
Maar dat ik, heel even langer, aanwezig durf te zijn
In wat nog niet zeker is
En dat ik ooit ontdek, dat ik niet meteen verdwijn, als het schuurt

En eigenlijk zijn het twee herinneringen
De één zegt: ga op tijd weg, voorkom de pijn
De ander fluistert: ik ben ooit te lang gebleven, en dat deed ook pijn
Dus misschien zit het niet in blijven of gaan, maar in hoe ik blijf
Blijven terwijl ik nog kan ademen, nog kan voelen wat iets met me doet, zacht blijf
voor mezelf, en mezelf niet hoef te overtuigen dat iets oké is als dat niet zo is

Een klein meisje, dat van de schommel springt. Zo een beetje op het hoogste punt, met vingertjes die nog net de touwen van de schommel raken, maar haar lichaam al weg springend. Lieftallige uitzien, met een bloemetjesjurk en een beetje tuin eromheen. Het meisje heeft een mutsje op en je ziet haar gezichtje niet.

Als je hier iets in herkent. Mail me mailme@mailevelien.nl of app me 0627249972

← De stilte die niet rustig is → Er zit een vrouw in het zand
← Het harnas en de huid

Voor iedereen is werkgeluk wat anders. Wat maakt jou werkgelukkig?

Werkgeluk is voor iedereen wat anders, zoals positieve emoties, maatschappelijke meerwaarde, vriendschap, zingeving, plezier, nieuwsgierigheid, eigen tijd indelen, prettige sfeer, doelen bereiken, voldoening, purpose, flow, fun & friendschip, oprechte interesse in elkaar hebben, geluk, je gewaardeerd voelen, Bijdragen aan een groen en duurzaam Amsterdam, bijzondere ontmoetingen, doorgroeimogelijkheden, verantwoordelijkheid, mooie gesprekken, goede prestaties benoemen, doen waar je goed in bent, waardering, gezien en gehoord worden