Wat is dat toch met eigen wijsheid?
Ik zie het bij mijn kleindochter.
“Eigen,” zegt ze. En ze bedoelt: ik wil een eigen stoel. Niet op schoot.
“Zelf,” zegt ze. En ze bedoelt: ik doe het zelf. Jij hoeft het niet voor mij te doen.
Nog geen twee jaar oud. En als we samen spelen en het sterretje niet door het juiste gaatje wil, slaat ze erop. Hard. Alsof ze het wil dwingen.
Ik herken dat gebaar. Dat ongeduld. Dat willen dat iets lukt.
In haar zie ik iets van mezelf. Iets dat vooruit wil. Iets dat niet loslaat.
Dat stille, geconcentreerde proberen. Steeds opnieuw.
Misschien is dát eigen wijsheid. Het geconcentreerde proberen. En soms gewoon doorduwen.
Ik hou van haar. En van mijn eigen wijsheid.
En jij? Waar zie jij jouw eigen wijsheid terug? mailme@mailevelien.nl
Voor iedereen is werkgeluk wat anders. Wat maakt jou werkgelukkig?
